Over courgette

Een groente die ik eigenlijk standaard vers in huis heb is de courgette. Eenvoudig en bescheiden doch zeer veelzijdig inzetbaar en voedzaam. En, niet onbelangrijk, blijft lang goed in de koelkast. Nu ben ik zo'n vergeetmuts die met boodschappen doen lang niet altijd haar eigen lijstje trouw blijft, waardoor ik vorige week "opeens" drie courgettes aantrof in de groentelade. Oeps?

Op zoek naar recepten met courgette dus. Ik vond op de website van de Vegan Challenge dit hele makkelijke recept voor broccoli-courgette soep. Broccoli is supergezond maar ik gebruik het te weinig. In deze soep smaakt hij heerlijk!

Een week in lunches

Eén lunch, meerdere lunches? Schrijft (en zegt) men dat zo? Volgens het groene boekje wel, maar het ziet er evengoed niet uit.

Ter zake: ik eet en drink nu enkele weken suikerarm/suikerbewust. Drie gezonde maaltijden per dag en maximaal 1 tussendoortje. Ik heb weinig tot niet gezondigd, heb zelfs geen chocolade op. En ik drink nu probleemloos koffie zonder suiker. Ik ben trots op mezelf!

Even serieus: is het zo moeilijk? Ja en nee. De eerste week was ik voornamelijk thuis, dus aan weinig verleidingen blootgesteld. Dat maakt het een stuk makkelijker natuurlijk. Afgelopen week was ik "gewoon" aan het werk, dan is de uitdaging (en neiging tot van het pad dwalen) wat groter. Die eerste week heeft mij zeker geholpen het voornemen om te zetten in werkelijkheid en dus vol te blijven houden. Dat is immers de grote kunst (een kunst die ik, zoals enkele voorgaande blogposts bewezen hebben, absoluut niet meester ben).

Suikerarm

Ondanks het feit dat ik wel degelijk pogingen doe om af te vallen, lukt dat niet bijster goed. Op het gevaar af me volledig belachelijk te maken, ben ik weer eens een nieuwe weg ingeslagen. Hopelijk nu de goede, die ik vol kan houden. (Dahaag doelen 2015.)

De eenvoudige vraag diende zich aan: waar word ik dik van? Antwoord: vet en suiker. Aha. Een vluchtig zelfonderzoek leidde ertoe dat ik me ging verdiepen in mijn suikerverbruik - ik ben een zoetekauw. Schrikwekkend resultaat. In bijna alles wat ik eet (en drink) zit suiker! Oeps. Ik ben thuis even wat willekeurige verpakkingen gaan naspeuren, suiker zit overal! Augurken in 't zuur: suiker. Meergranenbeschuit: suiker. Pakje tomatensoep: suiker. Appelmoes met... toegevoegde suiker. Rode kool met... toegevoegde suiker. What the hell?

Hoeraatje

Ik wil echt even wat kwijt: ik heb wederom een vreugdedansje kunnen doen in de supermarkt. Al zo ongeveer sinds ik van het bestaan weet van dit merk, heb ik het overal gezocht. Tot nog toe zonder succes, ik woon denk ik in het verkeerde deel van het land. MAAR. O glorie ende blijdscap. Mijn vruchteloze zoektocht is voorbij. Want. Vandaag. Vond ik. In de Albert Heijn. In dit achtergestelde oord. In de vriezer. Ijs. Vegan ijs. Van PROFESSOR GRUNSCHNABEL. (Voeg mentaal zo'n 38 uitroeptekens toe.)

Volgens mij zei ik hardop: waaaaaat? Neeeeeeee. Echt!?! *vreudedansje* Uiteraard waren wederom, net als bij mijn ontdekking van Wilmersburger in de Jumbo, rare blikken van de mede-winkelaars mijn deel. Boeit me niet, na lang zoeken heb ik dus gevonden. En wel twee (!) smaken. Framboise Extase en Chococolate. Heerlijk om met deze hitte reuze veel ijs-keuze te hebben. In de Jumbo vond ik eerder al soja-ijs van Van Gils, vanille en chocolade. En dan zijn er natuurlijk diverse smaken waterijs te koop.

Er is echter niets wat mij kon voorbereiden op de smaaksensatie van Professor Grunschnabel. Het voldoet absoluut niet aan mijn verwachtingen. Het overtreft ze. In de overtreffende trap. Het frambozenijs is een smaakbom, fris-zuur fruitig en licht. Sorbetijs wil nog wel eens waterig zijn of mierzoet, deze is geen van beide. Het chocolade-kokos ijs is zacht en romig, maar ook licht en heerlijk smaakvol. Beide varianten scheppen als een mousse, en zo voelt het ook aan in je mond. Dat was wel heel even wennen, maar die smaak... Ik raak er niet over uitgepraat. Dat vegan roomijs zo licht en zacht kan zijn en toch zoveel smaak kan hebben, ik had het niet kunnen dromen. Soja-ijs vind ik ook wel lekker, maar er zit voor mij toch altijd een smaakje aan dat ik niet helemaal kan plaatsen. Zal de soja wel doen. Grunschnabel heeft dat niet, de smaak is heel natuurlijk. Je proeft dat er geen rommel in zit en dat het met veel liefde en kennis van zaken uitgedokterd is. Grunschnabel is ook nog eens een Nederlands product, hoewel de naam anders doet vermoeden. Het bedrijf is gevestigd in Alkmaar sinds 2003 en verovert langzamerhand de (nationale en internationale) markt.

Dat chocolade-ijs komt nog vaker in huis, dieet of geen dieet. Manmanman. Kannie wachten om alle andere smaken uit te proberen, want die zijn er gelukkig in overvloed.

Het ijs van Professor Grunschnabel is overigens altijd:

vegan

lactose-vrij

glutenvrij

vrij van soja

koosjer

halal

Proef en overtuig jezelf!

Geluk

Ik bubbel. Ik bruis. Ik zweef op wolkjes, stuiter, spring en dans. Na maanden van twijfelen heb ik een knoop doorgehakt. En het mag nu geweten zijn: ik ga terug naar school! Ik heb me ingeschreven voor de deeltijd-opleiding Paraveterinair Dierenartsassistent bij Cursuscentrum Barneveld. En ik heb er ZIN in.

Al enkele jaren werk ik op kantoor, leuke baan, toffe collega's, niks mis mee. En toch, iets in mij kriebelde en stelde irritante vragen als: is dit nou wat je wil? Is dit het echt? Het eerlijke antwoord was dan telkens: nee, niet helemaal. Maar ik ben zo'n twijfeltrutje dat niet houdt van grote veranderingen en ontiegelijk besluiteloos kan zijn en daar dan weer moedeloos van wordt. Want wat ik dan eigenlijk wél wilde, die vraag bleef lang onbeantwoord. Uiteindelijk heb ik mezelf de eenvoudige vraag gesteld: als je nou echt gewoon kan kiezen, zonder met alle toeters en bellen rekening te houden, wat zou je dan kiezen? En daarop kwam een duidelijk antwoord: dierenartsassistent. Dat is gelukkig voor mij een bestaand beroep, waarvoor ook gewoon een opleiding bestaat. Ik kan het combineren met mijn huidige baan, de financiën krijgen we ook nog wel rond en hele grote verantwoordelijkheden hoef ik verder niet te dragen, dus het moment is NU. Ik pak mijn kans en ga er voor.

Wat de toekomst brengen gaat, geen mens die het weet. Maar ik heb eindelijk mijn keuze gemaakt en we gaan zien waar het toe leidt.

de grote kunst schuilt altijd weer
in 't omgaan met je kansen
als het geluk jouw kant op komt

dan moet je er mee dansen

Toon Hermans